Natuur(lijk)
Elke dag loop ik met onze honden hetzelfde rondje langs de akkers en door het prachtige Leudal. Toch is geen wandeling hetzelfde. In de herfst verkleuren de bladeren langzaam van groen naar goud en roestbruin. In de winter lijkt alles stil te vallen, maar onder de grond gaat het leven door. Zodra de lente zich aandient, lopen de eerste knoppen uit en komen bosanemonen en speenkruid in bloei. In de zomer is het bos weer vol leven. Daarna begint de cyclus opnieuw. De natuur tikt altijd door, ook zonder ons.
Dat natuurlijke ritme staat steeds meer onder druk. Droogte, extreme regenval en hitte hebben invloed op planten, dieren en onze leefomgeving. We kijken ernaar en maken ons er zorgen over, maar lijken vergeten dat we zelf onderdeel zijn van diezelfde natuur. In inheemse tradities wordt natuur omschreven als ‘familie’, vanuit een perspectief van verwantschap waarin de mens deel uitmaakt van een levend, zelforganiserend systeem. Sandra van der Maarel beschrijft hoe alles met elkaar samenhangt en het leven zich ontvouwt in voortdurende wisselwerking.
“Om samen te leven moet je voortdurend dingen doen die tegen je eigenbelang ingaan”, vertelt Midas Dekkers aan redacteur Japke Ebbinge. “Om gelukkig te worden moet je delen van je geluk inleveren, bij voorbaat, of achteraf, of tijdens. Dat had beter gekund in de evolutie, maar dat is ook de aardigheid, anders gebeurt er niets.”
Voor ons ligt de opdracht om ons werk bewust in te zetten voor een leefbare toekomst. Als coaches kunnen we bijdragen aan de verandering die daarvoor nodig is. Dat vraagt dat we de realiteit onder ogen zien, ook als die pijnlijk is, houdt Mieke Voogd ons voor.
Wat verandert er wanneer we onszelf weer zien als onderdeel van de natuur? In deze uitgave onderzoeken we hoe de natuur niet alleen onderwerp van coaching kan zijn, maar ook context, spiegel en leermeester. We kijken naar leven en werken volgens natuurlijke ritmes, naar waarom buiten coachen werkt en hoe je ermee begint, naar The Way of Nature en naar de betekenis van de oase om de hoek voor ons welzijn.
“Ons lichaam lijkt als glas doorzichtig voor de schoonheid om ons heen, alsof we er onlosmakelijk deel van uitmaken – een deel van de natuur, niet oud of jong, niet ziek of gezond, maar onsterfelijk.” – John Muir, My First Summer in the Sierra (1911)
Loes Helwegen
hoofdredacteur
loes@kloosterhof.nl
Lees gratis waarom buiten coachen werkt en hoe je ermee begint
Auteurs: Irina Poleacov & Christel Westgeest
We zijn het zo gewend: gesprekken vinden plaats binnen. In een spreekkamer, op kantoor of via een scherm. Twee stoelen tegenover elkaar, een tafel ertussen, soms een notitieblok als houvast. Maar wat gebeurt er als je dat allemaal loslaat en naar buiten gaat? Bij begeleiding in de buitenlucht verandert er iets wezenlijks. Niet alleen bij de cliënt, maar ook bij de coach zelf. Dat zien wij in ons werk als gezondheidspsychologen binnen de GGZ, maar ook als coach binnen bedrijven. Onze eigen beweging naar buiten begon niet vanuit een theoretisch model, maar vanuit een gevoel van professionele en persoonlijke urgentie. Lees gratis … tot 16 november.